ยกคำพูดมา

เลสิก ... โลกใบใหม่

หายไปจากสเปซตัวเองนานได้อีก ... ด้วยเหตุเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ...

 

เมื่อวันที่ 22 may 08 ที่ผ่านมาได้ฤกษ์ไปทำศัลยกรรมลูกตามา ...

 

เลยคิดว่าอยากมาลงข้อมูลเพื่อจะเป็นประโยชน์ให้คนที่คิดว่าอยากจะไปทำ หรือมีความคิดว่าอยากทำ ....

 

จริงๆแล้วการทำเลสิกมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด แต่แมร่งน่ากลัวกว่าที่คิดว่ะ ... เหอ ๆ

 

เพราะว่านอกจากหมอที่ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญมากจริงๆแล้ว ผู้ช่วยหมอ และทุกๆคนที่ต้องมีส่วนร่วมในการผ่าตัดต้องเชี่ยวชาญ

 

และรอบคอบอย่างแรงจริงๆ และที่สำคัญสุดๆคือ ตัวเราเอง .... (สำคัญยังไงนั้นต้องอ่านต่อไปนะจ๊ะ)

 

เริ่มแรกที่คิดว่าอยากจะทำเพราะตัวเองมีปัญหาสุขภาพสายตาอย่างมากมาย น่าจะเกิดจากการใส่คอนแทคเลนส์มานาน

 

และอาจจะไม่ถูกสุชลักษณะเท่าที่ควร โอ้วว ใช้ภาษาทางการได้อีก เขินตัวเองว่ะ คริๆ ...

 

เมื่อกลางปี 07เลยจนมาถึงต้นปี 08 ตาข้างขวาไม่รู้ว่าน้อยใจอะไรขึ้นมาหรือเรียกร้องความสนใจมากเกินเหตุ มันเป็นตากุ้งยิง

 

4 เม็ดติดกัน ทั้งกินยา ทั้งเจาะ ทั้งกรีด แต่ .... ไม่หายเจ้าค่ะ ไปหาคุนหมอของรพ.ประกันสังคมมาตลอด แต่ ... ก้อยังที่บอกค่ะ

 

ไม่หายได้อีก แถมไอ้เจ้าเม็ดที่เคยกรีดไป 2 -3 เม็ดนั้น มันดันเป็นแผลเป็น เลยทำให้มันบวมตุ๋ยๆ อยู่ตลอดเวลา

 

ครั้งสุดท้ายเลยติดสินใจไปหาคุนหมอที่รพ.เอกชน คุนหมอเลยจับผ่าอีกครั้ง คราวนี้ร่องรอยทุกสิ่งทุกอย่างของกุ้งยิง

 

หายไปเลยค่ะ .... ไม่มีทั้งรอยแผลเป็นอันเก่าและรอยปูดบวมอะไรทั้งสิ้น .... เลยทำให้ประทับใจคุนหมอท่านนี้มากๆๆๆๆๆ

 

แต่ระหว่างที่คุนหมอผ่า ขอบอกว่าคุนหมดแอบโหดนะคะ เพราะว่าเพิ่งหยอดและฉีดยาชาไปแป๋ปเดียวจิงๆ ยังไม่ทันได้รู้สึกชาเลย

 

คุนหมอก้อลงมือจับนู๋แหกตา แล้วก้อกรีดๆ ตัดๆ ... โอ้วมาย ตอนนั้นนอนดิ้นกะแด่วๆ เลยแหละ .... และหลังจากนั้นถ้ามีปัญหาเกี่ยวกับ

 

ตาอีกก้อกลับไปหาคุนหมอท่านเดิมแล้วก้อเลยถามคุนหมอว่า นู๋อยากทำเลสิกแนะนำให้หน่อยค่ะ ....

 

คุนหมอเลยแนะนำ รพ.เมตตาประชารักษ์ หรือรพ.วัดไร่ขิง ที่สามพราน จ.นครปฐมค่ะ คุนหมอท่านนี้ประจำอยู่ที่นั้นด้วย

 

เลยแอบถามเรื่องราคาคุนหมอบอกว่าประมาณ 45,000 สำหรับค่าสายตาเปรสๆอย่างนู๋นะ (-7.00 มีเอียง 100) หลังจากฟังราคา

 

ก้อน่าสนใจอย่างที่สุด เพราะเท่าที่หาดูถ้าค่าสายตาโหดๆอย่างนี้ราคาก้อล่อไปที่ 70,000 ปลายๆ ด้วยเรื่องราคาและความประทับใจ

 

ตัวคุนหมอเลยตัดใจไปตรวจอย่างละเอียดเพื่อดูว่าสภาพตาของเราสามารถทำได้หรือไม่ได้ ....

 

ขั้นตอนการตรวจเบื้องต้นว่าจะสามารถทำเลสิกได้หรือป่าว ก้อยุ่งยากพอตัว

 

1. ขยายม่านตา ช็คค่าสายตาอย่างละเอียด วัดค่า อ่านค่ากันให้ชัวร์เพื่อจะได้ตั้งเครื่องยิงเลเซอร์ได้ถูก

 

2. วัดความหนาของกระจกตาว่าหนาเพียงพอจะฝานเปิดมันได้รึป่าว เครื่องอันนี้ตลกดี ตรวจแล้วเหมือนเล่นเกมส์ยานอวกาศ มีสายวิบวาบ

 

3. ตรวจจอประสาทตา คุนหมอจะใส่เครื่องเหมือนจะเล่นเกมส์ยานอวกาศที่หน้าคุนหมอแล้วเปิดแสงจ้าๆ แม่เจ้าลืมตาไม่ขึ้นอย่างแรงๆ

 

4. ตรวจเลือดหา HIV และไวรัส B สรุปตรวจมาหมายอย่างกลัวสุดก้ออันเนี่ยล่ะวะ เหอ ๆ ไม่ได้กลัวเข็มนะ กลัวผลวุ้ย ...

 

5. ตรวจสภาพน้ำตา ไขมันต่างๆ ว่าตาแห้งมากน้อยแค่ไหน จะเสี่ยงไหมถ้าทำ

 

แล้วพอผลการตรวจสภาพตาทั้งหลายแหล่ออกมา .... คุนหมอก้อจะเอามาวิเคราะห์ สรุปก้อคือ สามารถเสียตังทำเลสิกได้

 

หลังจากตรวจเช็ดแล้วคุนหมอก้อนัด อีกหนึ่งเจอกัน ระหว่างนี้อย่าเครียด พักพ่อนเยอะๆ อย่าให้ตาติดเชื้อโรคใดๆทั้งสิ้น

 

วันผ่าตัด

 

คุนหมอนัดเช้าได้อีก 8 โมง ตอนตื่นตั้งแต่ตี 4 ครึ่ง บึ่งรถไป สามพราน ไปถึงก้อกินข้าวกินขนม เตรียมตัวตรวจสายตาอีกรอบ

 

เพื่อความชัวร์แล้วก้อนั่งรอคิว วันนั้นมีไปทำทั้งหมด 3 คน เราได้คิวสุดท้ายกว่าจะเริ่มหยอดยาชาก้อโน่น เที่ยงครึ่ง

 

เปลี่ยนชุดเป็นชุดผ่าตัด ใส่หมวก แล้วผู้ช่วยก้อเดินมาเรียกให้เข้าห้องผ่าได้ ตื่นเต้นได้อีกกกกก .....

 

ข้างในห้องบรรยากาศน่ากลัวนิดหน่อย มีแอร์หลายตัว คุนหมอบอกว่าอากาศหนาวมากหน่อยนะคะ ... เอ่อ ไม่หน่อยอ่ะค่ะ

 

มากทีเดียว ผู้ช่วยเลยห่มผ้าห่มให้ 6 ผืนถ้วน และเค้าต้องให้นอนเอามือวางข้างลำตัวมีลูกบอลยางให้บีบ 2 ลูก มีหมอนวางเข่าด้วย

 

เริ่มผ่าตัด 

 

คุนหมอเช็ดหน้าด้วยยาฆ่าเชื้อ แปะพลาสเตอร์เหลือแต่ลูกตาข้างที่ต้องทำ .... ได้ข่าวว่าพลาสเตอร์ที่แปะนั้นทำให้หน้าเยิ่นเป็นคราบ

 

จนถึงตอนนี้ .... ในห้องมีหมอ 2 คน ผู้ช่วย 2 คน .... คุนหมอให้จ้องไฟสีเขียวเหมือนไปไฟเลเซอร์ไว้ตลอดเวลา เพื่อหาจุดโฟกัสตา

 

ตอนนี้แหละที่เราเองต้องช่วยคุนหมอ คือต้องนอนนิ่งๆที่สุดเพราะมันไม่มีที่ล๊อคหัว แถมคุนหมอบอกว่าให้เงยหน้าเยอะๆอีก โอ้ววว

 

เกร็งไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว ..... คุนหมอวางเครื่องมืออะไรไม่รู้ที่ตาให้มันเป็นจุดๆ แล้วก้อวางเครื่องมือฝานกระจกตา บอกได้เลยว่าไม่เจ็บ

 

แต่ปวดตุบๆ แล้วคุนหมอบอกว่าถ้าตามันดับไปไม่ต้องตกใจนะคะ เปรสมากกก แล้วคุนหมอก้อเริ่มฝานกระจกตา เสียงเครื่องมีดดังได้อีก

 

หัวใจเต้นตุ๊บๆ แล้วหลังจากนั้นก้อรู้สุกได้เลยว่ากระจกตามันโดนเปิดออกไป ตอนนี้คุนหมอหาจุดโฟกัสอีกครั้งก่อนเริ่มเลเซอร์

 

ตั้งเครื่องปุ๊บต้องดับไฟ มีฉากมัวๆเลื่อนมาปิดหน้า เครื่องพร้อม หมอพร้อม นู๋ก้อพร้อม เลเซอร์ยิงจึ๊กๆๆๆๆ ผู้ช่วยส่งเสียงเป็นระยะๆ

 

20% ค่ะ  50% 70 % 90% เรียบร้อยค่ะ กลิ่นเหม็นไหม้รอยมา .... โอ้วววว ท่องพุทธ โธ หายใจเข้าออก แทบไม่ทัน จำได้ได้ระยะเวลาที่ยิงไม่นานนะ เป็นวินาทีเอง

 

แต่รู้สึกว่าช่วงเวลานั้นผ่านไปนานมากๆๆๆๆ ต้องบังคับตัวเองให้มองแสงสีเขียวตลอดเวลา เพราะไม่อย่างงั้นจุดโฟกัสอาจไม่คงที่

 

เด๋วผลออกมาไม่โอเค .... แล้วคิดดูดิ โดนถางตาอยู่ตลอดเวลากระพริบตาไม่ได้ หัวห้ามกระดุกกระดิก .... แขนขาเกร็ง ลูกบอลยาง

 

เละได้อีก พอเสร็จสิ้นกระบวนการทุกอย่าง ผู้ช่วยประคองออกมาจากห้อง คุนหมอถามว่าเป็นยังไงเห็นได้ชัดขึ้นมั๊ย ไกลขึ้นมั๊ย

 

เวลานั้นก้อดีนะคะ เห็นหน้าหมอ หน้าผู้ช่วยได้ชัด แต่มองไกลยังไม่เห็น คุนหมอบอกวันนี้จะยังเห็นไม่ชัดนะ วันรุ่งขึ้นจะดีขั้น 80%

 

แล้วก้อต้องครอบพลาสติกใสที่ตาไว้วันรุ่งขึ้นค่อยให้หมอแกะให้ .... กลับไปหลับอย่างเดียวเลยค่ะ เพลียมากกก

 

วันรุ่งขึ้นคุนหมอนัดมาเช็คแผล ค่าสายตา ทุกอย่างปกติดี สบายใจเลยไปเดินเล่นที่ตลาดดอนหวายก่อนกลับซะหน่อย ... เหอ ๆ สะดิ้งมาก

 

วันนี้ผ่าตัดมาได้ 1 อาทิด กับอีก 5 วัน ค่าสายตาเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นได้ไกลสุดๆ มองใกล้อาจยังมีมัวอยู่บ้างเวลาให้คอมหรืออ่านตัวหนังสือ

 

แผลก้อหายแล้วไม่มีอาการติดเชื้อใดๆทั้งสิ้น .... โลกใบใหม่ สดใส ไร้แว่น + คอนแทคเลนส์ มันดีที่สุดอย่างนี้นิเอง บ้ายบายค่าสายตา -7.00 นะจ๊ะ